‘n Lug Magnetiese opname is ‘n algemene soort geofisiese opname wat uitgevoer word met behulp van ‘n magnetometer aan boord of gesleep agter ‘n vliegtuig. Die beginsel is soortgelyk aan ‘n magnetiese opname wat met ‘n hand magnetometer uitgevoer word, maar laat baie groter dele van die Aarde se oppervlak vinnig bedek word vir streekverkenning. Die oënskynlike heuwels, rante en valleie word na verwys as lug magnetiese anomalieë wat as ondersoekareas vir ondergrondse water gebruik kan word.

Infrarooi satelliet-afstandswaarneming is ’n belangrike hulpmiddel in die bestudering van natuurlike hulpbronne soos lineêre strukture in die landskap wat as moontlike gange en geologiese skeidings geïdentifiseer kan word vir moontlike ondergrondse water. Lugfoto’s en satellietbeelde, in visuele en infrarooi spektrale reekse, word gebruik in gereelde grondwater-ondersoeke.

Waterbronkaart is ’n samestelling van al die bogenoemde kaart se inligting (lineêre strukture, gange, kontaksones, ens.) op ’n lugfoto met kontoerlyne en dreinerigstelsels om te bepaal of die opvangsgebied en aanvulling vir die moontlike ontginning van ondergrondse water standhoudend mag wees.